GDY DZIECKO SIĘ BUNTUJE….

  • Zachowaj zimną krew. Jeśli zdołasz zapanować nad swoimi emocjami to już połowa sukcesu.
  • Mów spokojnym tonem. Wtedy masz większą szansę na to, że dziecko zrozumie Twoje słowa.
  • Nigdy nie szarp i nie krzycz. W ten sposób na pewno nie uspokoisz dziecka.
  • Staraj się dziecko przytrzymać. Mocno przytul je do siebie aż do momentu, kiedy osłabnie jego fizyczny opór.
  • Zaproponuj jakiś ruch. Jeśli razem poskaczecie lub potupiecie, to pomoże rozładować napięcie.
  • Nie zostawiaj dziecka samego. Ono w takiej chwili bardzo Ciebie potrzebuje.
  • Bądź stanowcza i nie ustępuj. Dziecko musi wiedzieć, że złość nie jest sposobem na wyegzekwowanie zachcianki.
  • Nie karz za napad złości.

 

JAK ZABRANIAĆ, BY NIE OGRANICZAĆ?

 

  • Tylko nie krzycz – nie szarp, nie zamykaj w łazience i nie zostawiaj samego.
  • Gdy złość minie pociesz dziecko i wytłumacz, co jest przyczyną Twojego zakazu.
  • Stawiaj wyraźne granice.
  • Mobilizuj dziecko do twórczej pracy poprzez okazywanie mu uznania i chwalenie go.

 

TEGO NIGDY NIE RÓB!

 

  1. Nie traktuj dziecka jako swojej własności. Nie zakładaj, że lepiej wiesz, co ono czuje: czy jest głodne, czy ma się ochotę bawić z koleżanką.
  2. Nie próbuj go do niczego zmuszać. Takie postępowanie obróci się przeciwko Tobie i dziecku.
  3. Nie szantażuj miłością. Nigdy nie mów: jak będziesz niegrzeczny, to przestane Cię kochać. Dziecko czuje się wówczas zagrożone.
  4. Nie zawstydzaj. W ten sposób wpoisz dziecku przekonanie, że nie panuje nad samym sobą i sytuacja.
  5. Nie decyduj o wszystkim za dziecko. Nawet dwulatek może decydować, jaką bluzeczkę założy.               Przygotowała Halina Kurmańska